Het begon met zwembaden

Sebastien Vandendriessche had een zwembadwinkel. Om klanten te vinden, bouwde hij een algoritme dat luchtbeelden afspeurde naar zwembaden in tuinen. Daarna keek hij opnieuw naar diezelfde beelden, en zag hij daken.

Daar komt Spotable vandaan, zo vertelde medeoprichter Julie Dumoulin aan Start it @KBC voor de reeks Garage Stories. Vandendriessche, Dumoulin en Pieter-Jan Philips waren op dat moment elk met iets anders bezig. Ze begonnen er in de weekends samen aan te bouwen, voor er een bedrijf was om het voor te bouwen.

De garage was een bergruimte

Het eerste kantoor van Spotable was een bergruimte zonder ramen, geklemd tussen twee verdiepingen in het Wintercircus in Gent. Er werkte een tiental mensen. Ze noemden het 'the Bunker'.

"Waar anderen een donker hol zagen, zagen wij onze garage", zegt Dumoulin.

De aannemers rekenden alles na met de hand

De bouw gaf metingen op afstand geen enkel krediet. Klanten deden de berekeningen van Spotable gewoon zelf opnieuw, manueel, en bleven dat doen tot de tijd die ze ermee wonnen de oefening zinloos maakte.

Op het moment van het interview telde het bedrijf 27 werknemers, anderhalf jaar handel, en honderden dakwerkers en aannemers die ermee werkten. De drie oprichters hadden het bedrijf langs duidelijke lijnen verdeeld: Dumoulin op commercieel, Vandendriessche op operations, Philips op technologie. Ze hadden bij de start ook uitdrukkelijk afgesproken dat het bedrijf de eerste vijf jaar voorgaat.

Shippen en verkopen

Dumoulins verslag van de begindagen is nergens romantisch.

"Ondernemerschap is in de eerste plaats gewoon hard, slopend werk", zegt ze, en ze schrijft haar uithoudingsvermogen toe aan haar jeugd op een boerderij.

‍

Haar regel voor het eerste jaar is smaller dan de meeste oprichters durven toegeven.

"Er zijn maar twee dingen die in het begin tellen: shippen en verkopen."

Of, nog korter:

"Sales lost alles op."

‍

De citaten in dit artikel zijn vertaald uit het Engels.

‍